Ingrid Wagenaar is enthousiast tuinier en oud-journalist. Voor Groei en Bloei
Sneek schrijft ze over het wel en wee van haar tuin aan de Obe Postmastraat
in Sneek. Een paar jaar geleden won haar tuin de prijs van Groei en Bloei voor
mooiste tuin van Sneek en ook in 2025 kreeg haar tuin weer een eervolle
vermelding. De tuin, met de toepasselijke naam De tún fan Obe Postma, is op
afspraak voor groepen en tijdens het Nationaal Tuinenweekend op 20 en 21
juni ook in 2026 weer open.

Werk aan de winkel!

Inmiddels hebben we de ene mooie voorjaarsdag na de andere gehad. En ja, ook dagen met
veel regen, hagel zelfs, en een ‘binnenblijf’ temperatuur. Maar in mijn beleving overheersten
toch de mooie dagen. Op één van die mooie dagen heb ik een zwaar verwaarloosde druif bij
het nieuwe huis van een van onze kinderen gesnoeid. Waarschijnlijk was er nooit wat aan
gedaan en hield hij al een jaar of 10 de pergola in een soort van wurggreep. Echt zo’n
gevalletje van: wie houdt wie nu overeind. Met mijn elektrische snoeischaar, cadeautje van
mijn man, ben ik echt wel drie uren bezig geweest. Twee containers vol met snoeiafval en
dikke takken. Mijn schoondochter keek geschrokken door het raam naar buiten. “Uh, dit
gaat toch wel weer groeien”?

Thuis was er ook genoeg te doen. De lege border moest gevuld worden, dus op naar een
tuincentrum gewapend met een verlanglijstje. Lysimachia Ciliata Fire Crackers, Crocosmia
Fireglow, Knipholia en Brandende Liefde staan inmiddels in de tuin. Tezamen met de vele
stekjes die ik van mijn tuinvriendinnen kreeg. Ik heb er flink wat kalk over gegooid met nog
wat restanten mest van de volkstuin van mijn man. Succes jongens, groeien maar.

In de vijver voltrekt zich een klein wonder. De Kaapse lelie bloeit. Nu doet hij dat elk jaar,
maar ook elk jaar vreten de meerkoeten er direct de bloemen weer uit. De meerkoeten zijn
er wel, maar ze raken de bloemen niet aan. Rara hoe kan dat nou weer? De goudwindes
laten zich ook weer zien. Elk jaar een verrassing hoeveel vissen de winter overleefd hebben.
Met het zonnetje op het water wordt het lekker warm en komen ze nieuwsgierig bovenin
kijken hoe de wereld er bij staat na hun lange winterslaap. Qua tuin is de situatie prima,
maar op het wereldtoneel bedroevend. Het lijkt wel of er overal oorlogen zijn, ook nog eens
met vreselijke gevolgen voor het klimaat. En dat heeft uiteindelijk toch ook gevolgen voor
mijn tuin, die nu al te lijden heeft van de klimaatveranderingen.

Ik heb ondertussen ook het tuinhuisje uitgeruimd en gesopt en de tuinkussens van zolder
gehaald. Wellicht wat optimistisch, maar op een zonnige dag en een beetje uit de wind, kun
je al heerlijk genieten. De bloembakken heb ik half leeggemaakt. Ik vul ze straks met nieuwe
potgrond die ik door de oude grond in de pot meng. Die oude grond gaat de tuin in op
plekken waar wat kuilen zijn ontstaan. Ook de bloembakken van mijn oudste zoon zijn
gearriveerd. Die vul ik elk jaar voor hem. Wat begon als een verjaardagscadeautje is
uitgegroeid tot een traditie. Werk aan de winkel!
Ingrid Wagenaar